2017

Bart werkt aan een boek. Verder denkt hij na over een schitterende schrijfopdracht voor een groot theater in Duitsland. Hij zou heel graag tijd en rust vinden om zijn derde poëziebundel af te maken.

2016

De vraag komt van het Vlaams Fonds voor de Letteren en het Nederlands Letterenfonds. Wil Bart Moeyaert artistiek intendant worden van het Gastland Vlaanderen en Nederland op de Frankfurter Buchmesse 2016?

Het antwoord wordt ja.

Voor dit megaproject werkt Bart in twee en een half jaar tijd het hele concept uit en brengt samen met een sterk team het Nederlands taalgebied literair en cultureel in kaart.

In de laatste 34 weken schrijft hij zich in een blog elke vrijdag een stap dichter naar het Gastlandschap van Vlaanderen en Nederland toe.

2013

Het wordt een mooie verjaardag met een boek als Jij en ik en alle andere kinderen. De turf is geïllustreerd door zes tekenaars die voor Bart onlosmakelijk verbonden zijn met z’n hele traject sinds 1983.

Het jaar 2013 staat volledig in het teken van het schrijversjubileum, onder andere met een opgemerkte passage — een feestje dat een jaar lang duurt — in Bibliotheek Permeke, de hoofdbibliotheek van Antwerpen.

2011

Op verzoek van violiste Janine Jansen maakt Bart een bewerking van Stravinsky’s L’Histoire du Soldat, en gaat na Olek schoot een beer (een bewerking van De Vuurvogel) uit 2006 voor de tweede keer aan de slag met werk van Igor Stravinsky.

De bedoeling is dat de muziek en het verhaal maar één keer live worden uitgevoerd, op het Kamermuziekfestival in Utrecht (en live op Radio 4).

De vraag naar de tekst blijft groot.

Uiteindelijk verschijnt Iemands lief ook in boekvorm, met tekeningen van Korneel Detailleur. Bij het eerste interview blijkt het verhaal tot Barts ontsteltenis veel dichter bij zijn eigen leven te liggen dan hij zelf dacht.

2008

Mede door een rugoperatie is Bart genoodzaakt het een tijdje rustiger aan te doen. Met Graz schrijft hij voor het eerst een novelle die specifiek voor volwassenen is bedoeld. Een fragment uit het boek wordt bij verschijnen in maart 2009 als monoloog door theatergroep Stan op de planken gebracht.

Graz krijgt van de kritiek positieve reacties, belandt op de longlist van AKO Literatuurprijs, en wordt vertaald in het Duits.

2005

Hij onderneemt op uitnodiging van verschillende organisaties buitenlandse lezingenreizen. Hij reist zijn boeken achterna — van Zuid-Afrika naar Suriname, Spanje, Japan, Zweden of Canada, van Italië naar Frankrijk, Groot-Brittanië en het Duitse taalgebied.

2004

Een eenmalige opdracht van het Nederlands Blazers Ensemble resulteert in 2004 in De Schepping en wordt uiteindelijk een hechte samenwerking die verder gaat dan één project.

Het NBE en Bart werken, verspreid over tien jaar, aan een trilogie over het leven zelf. Het tweede deel uit 2010, Het Paradijs, laat het volle leven zien, en met De Hemel volgt in 2015 het slotakkoord.

Bij de verhalen die Bart op het podium brengt in Vlaamse en Nederlandse concertzalen, hoort muziek van Haydn, uitgevoerd door het NBE.

2003

In datzelfde jaar debuteert hij als dichter met Verzamel de liefde. De bundel wordt door uitgeverij Querido eerst aangeboden in de catalogus voor jongeren, maar wordt al snel ook door volwassenen opgepikt. Vanaf de zesde druk verandert de vormgeving geheel. In 2016 verschijnt de twaalfde druk.

In 2006 wordt Bart Moeyaert door de stad Antwerpen voor twee jaar aangesteld als Stadsdichter. In 2007 ontvangt hij het ere-doctoraat van de Universiteit van Antwerpen. Het Stadsdichterschap resulteert in 2008 in de bundel Gedichten voor gelukkige mensen.

2001

Componist Filip Bral nodigt Bart Moeyaert uit om Berona, een Slovaaks sprookje, dat door Filip in oud-Germaans schrift is ontdekt, naar zijn hand te zetten. Gerda Dendooven illustreert het nieuwe sprookje in full-colour.

Bij het boek hoort een cd met de compositie van Filip Bral, en met Bart als verteller. De tekst en de muziek worden op 24 en 25 november 1999 opgenomen door Klara in de Academiezaal in Sint-Truiden, en op 6 januari 2000 afgewerkt in Studio Toots in Brussel.

Luna van de boom wint in 2001 De Gouden Uil.

De muziekvoorstelling loopt drie seizoenen in Vlaanderen, en reist naar Duitsland, Oostenrijk, Frankrijk, Spanje, Zweden, met verschillende orkesten en verschillende vertellers. Op 9 en 10 april 2005 beleeft Luna van de boom zijn Amerikaanse première op Broadway, New York.

1997

In opdracht van De Standaard Magazine schrijft Bart uitgebreide artikels over design. Twee televisiescenario’s van hem worden verfilmd.

Hij is steeds vaker op het podium te zien: eerst in literaire programma’s als Geletterde Mensen van organisatie Behoud de Begeerte (met Joke van Leeuwen in 2001, en met Erwin Mortier en Adriaan van Dis in 2004), een enkele keer als acteur — zoals in Bremen is niet ver, in Het Paleis.

In opdracht van theater Luxemburg schrijft Bart zijn eerste theaterstuk, Rover, dronkeman. Het stuk loopt twee seizoenen, met actrices Chris Lomme en Elke Dom en muzikant Chris Carlier.

Het stuk wordt in het Duits vertaald en gaat op 29 september 2005 in première in het Berlijnse Theater an der Parkaue, en wordt tot eind juni 2008 gespeeld.

1995

Na drie jaar redactiewerk besluit Bart Moeyaert helemaal voor het beroep van schrijver te kiezen.

Hij verlaat de uitgeverij waar hij is gedebuteerd en stapt over naar Querido, de uitgeverij waar in 1995 Blote handen verschijnt — en die Bart tot vandaag trouw is gebleven.

Blote handen wordt vertaald in acht talen, wordt veelvuldig bekroond (o.a. met de Zilveren Griffel, de Boekenleeuw en de Deutsche Jugendliteraturpreis), en markeert het begin van een nieuwe periode in Barts werk.

1986

Zijn eerste adres is Nieuwstad 14 — een adres dat later ook een gedicht zal worden. Bart woont op het Theaterplein, met uitzicht op het theater waar Kus me in 1994, Broere in 2000, Bremen is niet ver in 2001 en Café Geluk in 2007 op de affiche zullen staan.

Hij werkt free-lance voor het tijdschrift Flair, recenseert kinderboeken en vertaalt artikels. Voor het blad schrijft hij een uitgebreid stuk over het leven van Astrid Lindgren.

Hij debuteert als vertaler uit het Duits met De Nieuwe Pinokkio van Christine Nöstlinger. Meer vertalingen volgen: uit het Duits (Jürg Schubiger), Frans (Frédéric Clément, Chris Donner) en Engels (Carolyn Coman, Shaun Tan, Jean Reidy).

1983

Het boek dat hij bedoelt, Duet met valse noten, verschijnt drie jaar later. Op 1 oktober 1983, om precies te zijn. Uitgeverij Altiora, die dit debuut van een negentienjarige aandurft, gaat vier maanden na verschijnen al over tot een herdruk.

Op dat moment zit Bart Moeyaert nog op school. Hij heeft net de Kunsthumaniora in Gent afgemaakt, en studeert Nederlands, Duits en geschiedenis in Brussel.

Duet met valse noten wordt bekroond met de Prijs van de Vlaamse Kinder- en Jeugdjury in 1984, het wordt vertaald in het Japans, Duits, Catalaans en Hongaars, en krijgt ook een tweede leven als musical. Het boek verwerft de status van moderne klassieker.

1970

Bart kijkt vooral uit naar het leren lezen en schrijven. De lessen oefent hij in schriftjes en boeken. In het openingshoofdstuk van Pietertje Broms jeugdjaren van J.P. Baljé, bijvoorbeeld, onderstreept hij elk woord dat hij kan lezen met potlood. Woorden van drie lettergrepen laat hij ongemoeid, wegens nog te moeilijk.

In juni 1974 geeft Bart een eerste huiskrant uit, getypt op zeven exemplaren. Een jaar later schrijft hij een eerste lang verhaal — en noemt het zelf een boek.

In 1978 zet hij twee stappen tegelijk: op 18 juni leest hij in het programma Hartewens op de Belgische Radio 2 zijn gedicht 'Treurlied om de Schepping' voor. Op 27 juni verschijnt in Stipkrant, de kinderkrant van De Standaard, het gedicht ‘Kwaak!’, geschreven door Michiel Verberne. Bart heeft spijt van het pseudoniem dat hij heeft gekozen — niemand gelooft dat het zijn gedicht is.

Van zijn tiende tot zijn vijftiende nam hij regelmatig deel aan voordrachtswedstrijden, vaak ook met eigen werk.

Het cadeauboekje 56 kilometer, dat speciaal voor Barts twintigste schrijversverjaardag wordt gemaakt, bevat foto’s, notities en herinneringen, in het bijzonder over Barts lees- en schrijfgeschiedenis.

1964

Bart Boudewijn Peter is de zevende zoon op rij. In België krijgt dat zevende kind vanzelf de koning als peetvader.

Vanwege het Koninklijk Paleis wordt een cadeau gebracht: een gouden beker en een gouden lepel waarin een kroon en de letter B zijn gegraveerd, de B van koning Boudewijn.

In ‘De koning is geweest’, één van de verhalen uit Broere (2000, Querido) is er sprake van dat cadeau en van koninklijk bezoek.

1950

Op 18 januari 1926 wordt de moeder van Bart Moeyaert geboren: Henriette Smessaert, de enige dochter van de tuinman en de huisbewaarster van het kasteel Gruuthuse in het Belgische Oostkamp.

Op een steenworp van dat kasteel wordt Barts vader, Omer Moeyaert, op 14 januari 1927 geboren, de tweede zoon van een spoorleggersbaas en een schoenwinkelierster.

Op 1 augustus 1950 trouwen Henriette, kamermeisje, en Omer, onderwijzer. Ze wonen een tijdje in het kasteel Gruuthuse, en verhuizen later naar de woning die ze net buiten de vestingen van Brugge bouwen.

Bart Moeyaerts verhaal Kellerkatze’ is baseerd op ware gebeurtenissen uit het leven van Barts moeder.